Vorige week was Willy een avond thuis, Goed nieuws voor mij, kon ik ook eens eindelijk genieten van een avondje uit in de wetenschap dat alles thuis in orde was. Zo mocht Willy dus de vier volledig uitgekieperde maxibakken speelgoed terug ordenen, de afwas doen, de tafel afkuisen, de was uithalen, het bad proper maken, het verhaaltje lezen en de kinderen in bed werken. Mij wenkte ‘a night on the town’ met eerst een blitsbezoek aan een vernissage en nadien een totale immersie in een bad van oestrogenen: de Sex and the City-film. Het verhaal van de film? Verliefd, verloofd, gescheiden, getrouwd. Of als u het echt wil weten: Carrie gaat eindelijk trouwen met Mr Big, en het wordt groots. Dit alles terwijl het huwelijk van Miranda “op zijn gat” ligt, omdat Steve naast de pot heeft gepist nadat hij en Miranda al een half jaar “on a dry spell” waren. De enige keer dat ze het dan eindelijk eens deden, Miranda met haar lelijkste pyjama nog aan, had Miranda tegen Steve gezegd van “Let’s get it over with, want ik moet nog een briefing afwerken.” Waarop Steve - terecht - kwaad afdroop. Ondertussen wordt er geGuccid, gePradaad, geHermest, geManolood, geVuittond (uitspraak: vitton, in het SATC’s), enzovoort. Mr. Big komt niet opdagen op De Dag in de grandioze New York Library en Carrie voelt zich… HUMILIATED. Maar dan komen er eindelijk wel een paar goeie grappen. Terwijl Carries wereld instort, probeert Samantha de voor Carrie genante dingen op te lossen: huweijksreis aflassen? “I’ll handle it.” Maar het wordt; “I couldn’t book you out but I booked us in.” Waarop de vier naar Mexico vertrekken.
Miranda ligt te zonnen, Samantha schiet in shock bij het zien van enkele schaamharen. Waarop M. woedend opstuift en zegt dat ze toch ook niet wist dat ze zo snel op verlof zou vertrekken. “That’s no excuse for growing a National Forest out there! Even on Death Row I wouldn’t be stuck with that … situation.” Als ik zoiets zie ben ik toch altijd blij dat ik niet in New York woon. Ik moest ook geweldig lachen met de chique Charlotte, die niet wil eten van vers fruit en groenten met de veelbetekenende woorden: “It’s Mexico!” Een keer opent ze haar mond tijdens het douchen en wordt nadien prompt en op spectaculaire wijze overmand door ‘turista’ Het bekakte meisje… shits herself. Afijn, een hoop moppekes bij elkaar, maar toch geen goeie film te overdreven, te Amerikaans, te veel fond de teint. Nadien gingen mijn vriendin en ik nog wat witte wijntjes drinken en ging het meteen over veel serieuzere dingen.
De volgende dag was Willy verveeld bij alles wat ik hem vertelde. Dus vroeg ik maar wat hij dan gedaan had tijdens zijn (uitzonderlijke) thuis-avondje: ik luisterde netjes naar het feit dat hij tot 9u30 bezig was geweest met opruimen. Toen had hij thee gezet en was een boekje beginnen lezen over … Zen-boeddisme! Terwijl ik had gekeken naar een typische vrouwenfilm vol labelnamedropping en sexhistories, gevolgd door wat wijntjes op café: een vrij hedonistische avond dus, met als grote thema, zowel tijdens de film als erna tijdens het babbelen, “verlangens”, had hij zich een nieuw adagium eigengemaakt: ‘Alle lijden komt voort uit verlangen.”
Het zinnetje spookt sindsdien wel de hele tijd door mijn hoofd, als een vermanend gewetenstemmetje.
Tja. er is iets van, maar alle dingen waar ik in mijn leven het hevigst naar heb verlangd, zou ik toch voor geen geld meer willen missen.
1 Reactie
juni 16, 2008 at 7:04 pm
Nog een geluk dat jij ons een korte inhoud gunt, want borstvoedend Vlaanderen geraakt toch niet in de cinemazaal de komende maanden.
Maar ja, wij verlangen naar de intimiteit met ons kindje en dus moeten wij noodzakelijkerwijs ook een beetje lijden…
Reageer