De voorbije dagen waren wij op het waddeneiland Terschelling. Drie uur rijden, 45 minuten varen, en je zit nog steeds bij de noorderburen, maar toch ook precies een klein beetje op een andere planeet. Eén stadje (West Terschelling), een handvol boerderijen, overal paarden. Geen autosnelweg, geen trein, geen luchthaven, geen supermarkt, zelfs geen Hema. niet veel verkeer, geen zeedijk vol met commercie, maar uitgestrekte stranden waar je niemand ziet. Iedereen rijdt er rond per fiets en het is een uur fietsen van de ene kant naar de andere. Het is er niet warm, maar er is enorm veel licht en lucht. De mensen zijn vriendelijk en spreken Fries of van dat sappig Noord-Hollands, in plaats van overal zeggen ze bijvoorbeeld ‘Oerol’. Hoe ik dat weet? In juni vindt er al 27 jaar lang een festival plaats, het Oerolfestival. Overal is er dan iets te doen, in achtertuinen, in duinen, in boerderijen, in bosjes, … . Hippies richtten het destijds op, al bleven het natuurlijk Hollandse hippies, zeg maar ‘de Romeinen’ onder de hippies, want ze bedachten meteen een hele hoop regeltjes. Zo belanden fout geparkeerde fietsen direct op de ’stoutefietsenwei’. Meteen hoor ik de stem van Annie M.G.Schmidt dan door mijn hoofd razen: “Want als jij niet naar je bedje wil en jij bent stout, dan slaat de reus je op je bibs met een lang eind hout, en geeneens gewoon hout, neenee, Wim Wam Hout!’ Een versje dat G&L geweldig vinden, want ze griezelen graag.
Het eiland had ook wel een hoog Astrid LIndgren-gehalte. Prachtige boerderijen, naar dennenhars geurende bossen, in de duinen verscholen staalblauwe zwemvijvertjes, egels die ’s avonds rondscharrelen, … .
Tijdens het vele rondfietsen van strand naar Spar, van boerderij naar huisje, bedacht ik steeds dat alles wat er op het eiland aanwezig was, daar per boot moest zijn gebracht. Teakhouten tuinmeubels, tractors, eten voor de restaurantjes, …. . Het moet raar zijn om in zo’n sfeer op te groeien. HIer weet je gewoon niet wat eerst te kiezen, Carrefour, Delhaize, Colruyt, Aldi, Lidl, Spar, … . Om van de kledingsector nog maar te zwijgen.
Licht, lucht en leegte, meer moet dat niet zijn op vakantie. En de Hollanders dan? Die zaten allemaal binnen, naar het voetbal te kijken.
